Bóbr europejski to największy gryzoń Eurazji. Nazywany jest również bobrem zwyczajnym, rzecznym i wschodnim.
Charakterystyka
Masa ciała dużego osobnika dochodzi do 29 kilogramów, natomiast jego długość do 110 centymetrów. Bóbr to zwierzę silnie terytorialne i rodzinne. Pod wodą bez przerwy przebywać może do 15 minut. Za sprawą wyjątkowo rozbudowanych siekaczy, może ścinać drzewo o średnicy do nawet jednego metra. Opływowy kształt tułowia pomaga mu w poruszaniu się w wodzie. Bóbr ma łapy zakończone błoną pławną. Jego duży, spłaszczony ogon pokryty jest łuską.
Bobry komunikują się ze sobą za pomocą zapachów. Posiadają rozwinięte gruczoły przyodbytnicze. Bicie ogonem o powierzchnię wody oznacza, że w pobliżu zlokalizowane jest niebezpieczeństwo. Są to zwierzęta bardzo towarzyskie, osobniki na przykład wzajemnie oczyszczają swoje futro.
Samica w jednym miocie rodzi dwa młode. Opiekują się nimi oboje rodzice i starsze rodzeństwo. Zimę bobry spędzają w swoim żeremiu, gdzie temperatura nie spada poniżej 0 stopni Celsjusza. Bobry to roślinożercy, odżywiają się głównie celulozą.
Występowanie
Niegdyś bóbr europejski zamieszkiwał całą strefę umiarkowaną Europy i Azji. Obecnie występuje jedynie na północy Eurazji, od Francji po Rosję. Występuje także w regionie Sinciang w Chinach i części Mongolii.
Ciekawostki
Bóbr europejski jest monogamistą. Stosunek wielkości jego głowy do reszty ciała jest największy spośród wszystkich gryzoni, dzięki czemu potrafi się on zachowywać bardzo logicznie, na przykład buduje schody, które umożliwiają mu dostanie się wyżej. Bobry wydalają dwa rodzaje odchodów i zjadają jeden z nich, w którym znajdują się składniki odżywcze przetworzone przez bakterie. Nazywa się to cekotrofią. W Polsce jest to gatunek częściowo chroniony.
