Vaccinium uliginosum (borówka bagienna, borówka błotna, borówka północna lub borówka zachodnia) to kwitnąca roślina Eurazji i Ameryki Północnej należąca do rodzaju Vaccinium, do rodziny wrzosowatych.
Charakterystyka
Borówka bagienna to mały krzew liściasty, rosnący do wysokości 10-75 cm, rzadko o wysokości 1 m, z brązowymi łodygami (w przeciwieństwie do zielonych łodyg blisko spokrewnionych borówek czarnych). Liście są owalne, mają długość 4-30 mm i 2-15 mm szerokości, niebiesko-zielone z bladymi żyłkami przypominającymi sieć, z gładkim brzegiem i zaokrąglonym wierzchołkiem.
Kwiaty są obwisłe, w kształcie łezki, bladoróżowe, o długości 4-6 mm, produkowane w połowie wiosny. Owoc to ciemna, niebiesko-czarna jagoda o średnicy 5-8 mm, z białym miąższem, jadalna i słodka, gdy dojrzewa późnym latem.
Występowanie
Borówka bagienna pochodzi z chłodnych i umiarkowanych rejonów półkuli północnej, rośnie na niskich wysokościach w Arktyce, a także na dużych wysokościach na południe od Pirenejów, Alp i Kaukazu w Europie, w górach Mongolii, północnych Chinach, na Półwyspie Koreańskim, w środkowej Japonii i w Sierra Nevada w Kalifornii oraz Górach Skalistych w Utah w Ameryce Północnej.
Rośnie na mokrych glebach kwaśnych na wrzosowiskach, w tundrze i w poszyciach lasów iglastych, od poziomu morza w Arktyce, do wysokości 3400 metrów bardziej na południu.
Ciekawostki
W Korei wykorzystuje się borówki bagienne w naparze. Mylne jest przekonanie, że owoce borówki bagiennej powodują odurzenie. Tak naprawdę wywołuje je pyłek kwiatowy bagna zwyczajnego, które często rośnie w pobliżu borówki bagiennej.
