Chaber łąkowy to gatunek zielnych wieloletnich roślin z rodzaju Centaurea, występujących na suchych łąkach i otwartych terenach leśnych w całej Europie. Należy do rodziny astrowatych.
Charakterystyka
Rośnie do 10-80 centymetrów wysokości, a kwiaty kwitną głównie od czerwca do września. Jego łodyga jest pojedyncza albo rozgałęziona, wznosi się prosto. Liście są pojedyncze, mają kształt jajowaty albo lancetowaty. Kwiaty są zebrane w koszyczki, osadzone pojedynczo na szczycie łodyg. Kwiaty są rurkowate, fioletowo-purpurowe, sporadycznie białe. Chaber łąkowy to bylina.
Występowanie
Rodzimy obszar występowania chabru łąkowego to niemal cała Europa, Afryka Północna, a także obszar Azji o klimacie umiarkowanym. Jako gatunek zawleczony spotykany jest również w Ameryce Północnej, Australii i Ameryce Południowej. W Polsce pospolicie rośnie na obszarze całego kraju. Chaber łąkowy często występuje jako hybryda.
Ciekawostki
Kwiaty chabra łąkowego są zapylane przez motyle oraz błonkówki. Należy on do grona roślin miododajnych. Występuje na glebach gliniastych, średnio próchniczych.
