Cis pospolity to drzewo iglaste pochodzące z zachodniej, środkowej i południowej Europy, północno-zachodniej Afryki, północnego Iranu i południowo-zachodniej Azji. Jest to drzewo pierwotnie znane jako cis, choć wraz z pojawieniem się innych pokrewnych drzew, obecnie może być znane jako cis polski lub cis europejski.
Charakterystyka
Cis pospolity był jednym z wielu gatunków opisanych po raz pierwszy przez Linneusza. Jest to małe i średnie drzewo zimozielone, rosnące od 10 do 20 metrów (wyjątkowo do 28 metrów) z pniem do 2 metrów średnicy. Kora jest cienka, łuskowo-brązowa. Liście są płaskie, ciemnozielone, o długości 1-4 centymetrów i 2-3 mm szerokości, rozmieszczone spiralnie na łodydze, ale z podstawami liści skręcanymi w celu wyrównania liści w dwóch płaskich rzędach po obu stronach łodygi, z wyjątkiem wyprostowanych pędów prowadzących, gdzie układ spiralny jest bardziej oczywisty. Liście są trujące.
Owoce dojrzewają od 6 do 9 miesięcy po zapyleniu, a wraz z zawartym w nich ziarnem stanowią pożywienie drozdów, jemiołuszek i innych ptaków, które rozpraszają twarde nasiona nieuszkodzone w swoich odchodach. Same nasiona są trujące i gorzkie, niektóre zwierzęta wykształciły odporność na truciznę. Męskie szyszki są kuliste, mają 3-6 milimetrów średnicy i zrzucają pyłek wczesną wiosną. Cis jest głównie dwupienny, ale okazjonalne osobniki mogą zmieniać się w jednopienne.
Występowanie
Cis pospolity jako swoje środowisko wybiera obszar oddziaływania łagodnego klimatu oceanicznego. Cechują go łagodne zimy, duża wilgotność, a także częste opady. Niskie temperatury stanowią granicę jego występowania na północy i wschodzie Europy. Z powodu suszy i wysokich temperatur zasięg występowania cisa pospolitego jest ograniczony w Afryce północnej i Azji. Cis pospolity preferuje gleby o odczynie od umiarkowanie kwaśnego aż do zasadowego. Preferuje stanowiska zacienione. Pojawia się jako domieszka w podszyciu lasów liściastych lub mieszanych z udziałem jodły, buku, grabu, lipy, dębu i świerka.
Ciekawostki
Cis pospolity może osiągnąć od 400 do nawet 600 lat życia. Niektóre okazy żyją dłużej, ale wiek cisu jest często zawyżany. Uważa się, że dziesięć cisów w Wielkiej Brytanii pochodzi sprzed X wieku. Potencjalny wiek cisów jest niemożliwy do precyzyjnego określenia i podlega sporom.
