Piramida w Rapie

Piramida w Rapie, znana również jako mauzoleum w Luschnitz, to grób w dawnych Prusach Wschodnich należący do pruskiej rodziny szlacheckiej von Fahrenheid. Znajduje się niedaleko wsi Rapa (niemiecki Angerapp 1938 do 1945 Kleinangerapp) w gminie Banie Mazurskie.

Lokalizacja i otoczenie

Obiekt znajduje się na bagnie o nazwie Rysie Bagno na północno-wschodnim skraju Lasów Skaliskich, kilkaset metrów na północ od terenu majątku Rapa.

Budynek

Mauzoleum zaprojektowane przez duńskiego rzeźbiarza Bertela Thorvaldsena było wzorowany na piramidach w starożytnym Egipcie, ale nie odpowiada ich typowemu kształtowi. Fundament piramidy w Rapie o wysokości 15,9 metrów ma kształt kwadratu o bokach o długości 10,4 metra każdy. Kąt nachylenia ścian zewnętrznych wynosi zatem 68° do 70°. Z drugiej strony kąt nachylenia sufitu wewnątrz 51° 52 ′ odpowiada kątowi ze starożytnych modeli.

Piramida w Rapie podobno posiada nadprzyrodzone moce, co wynika głównie z mumifikacji pochowanych tam osób. Polski radiesteta Leszek Matela opublikował artykuł w 1994 roku w czasopiśmie „Nie z Tej Ziemi”, zgodnie z którym piramida leży na tak zwanej przemiennej linii. Jest to pochodna dawnego Viking- Zentrum Birka mająca początek w Szwecji, przez Rapę, prawosławne miejsca kultu w Polsce (Grabarka i Jabłeczna) i Rumunii (w tym klasztor Voroneţ), neolityczne budowle w Bułgarii (Madara i Bolgarska Polana) oraz starożytne miasta w Turcja (Ksantosi Hierapolis), aż do piramid w Gizie. Pole siłowe linii magii wzmacnia piramidalny kształt grobowca, ujemną energię hamuje fundament z kamieni polnych.

Historia piramidy

W 1773 roku z niewiadomych przyczyn posiadłość Angerapp przejął od rodziny Hoffmannów Johann Friedrich Wilhelm von Fahrenheid. W 1793 Friedrich Wilhelm Johann von Fahrenheid (1747-1834), który został wyniesiony do pruskiej szlachty przez króla Fryderyka Wilhelma II w 1786, nabył duży kompleks towarów w Klein Beynuhnen pięć kilometrów dalej. Jego syn Friedrich Heinrich Johann von Fahrenheid (1780-1849) doprowadził posiadłość do rozkwitu gospodarczego i zbudował hodowlę koni rasowych. Była to wówczas druga co do wielkości prywatna stadnina w Europie i tym samym położyła materialny fundament pod artystyczne ambicje rodziny. Fahrenheid, który studiował w Albertinie w Królewcu, podczas swoich podróży po Europie odkrył swoje zamiłowanie do egiptologii, szczególnie popularnej we Francji. Był zaangażowany jako kolekcjoner i mecenas sztuki.

Po śmierci swojej jedynej trzyletniej córki Ninette, Friedrich Heinrich Johann von Fahrenheid kazał wybudować rodzinny grób w 1811 roku na końcu tamy na bagnistym lesie Luschnitz. Inne źródło mówi o 1795 roku jako roku budowy oraz o Friedrichu Wilhelmie Johannie von Fahrenheid jako budowniczym i jego trzyletniej wnuczce, która zmarła 30 grudnia 1811 roku i jako pierwsza została tam pochowana. Prace budowlane prowadził Steinhauer z Królewca. Mówi się, że na całej długości zapory między drogą a mauzoleum znajdowały się rzeźby. Inni członkowie rodziny zostali później również pochowani w piramidzie, w tym Friedrich Heinrich Johann von Fahrenheid, który zmarł w 1849 roku.

Zarządził, że jego majątek zostanie wykorzystany do kolekcji dzieł sztuki. Jego spadkobierca, Fritz von Fahrenheid (1815–1888), kazał wybudować duży zamek w Klein Beynuhnen do ich przechowywania i prezentacji. Zamek został wysadzony w powietrze w 1945 roku przez Armię Czerwoną, a zbiory były zarekwirowane przez sowieckie komisje trofeów, jeśli nie zostały zniszczone. Ich miejsce pobytu jest w dużej mierze nieznane. W Klein Beynuhnen zachowała się imponująca, obecnie niszczejąca ceglana stodoła, dom ogrodnika i kilka budynków gospodarczych. W dawnym parku podobno znajdują się dwie płyty nagrobne, jedna z nich z herbem Fahrenheid. Tam też został pochowany Fritz von Fahrenheid.

W czasie dwóch wojen światowych mauzoleum w Rapie zostało zdewastowane przez żołnierzy rosyjskich i sowieckich, a trumny zostały otwarte. Miejsce spoczynku, ukryte w lesie, przetrwało okres powojenny w zaniedbaniu. Zmumifikowane ciała były widoczne przez okna. W latach 90. władze polskie objęły budynek ochroną konserwatorską. Od tego czasu przeprowadzono kilka poważnych remontów. Wejście zamurowano, założono kraty okienne i zamknięto trumny. W międzyczasie odnowiono również tamę piramidy. Obecnie do wnętrza można zajrzeć tylko przez niewielkie okienko, ale nie widać tam już trumien z pochowanymi w nich dawnymi właścicielami. Rapa skusić cię może bardziej swoim atrakcyjnym położeniem oraz nastrojem pewnej tajemniczości i magiczności.