Jeleń szlachetny to jeden z największych przedstawicieli rodziny jeleniowatych.
Charakterystyka
Dorosłe jelenie są ubarwione zazwyczaj jednolicie, natomiast młode są cętkowane na swoich bokach oraz grzbiecie. Latem odcień sierści jelenia jest rudawy, natomiast zimą wyraźnie szarzeje. Jelenie szlachetne występujące na terenie Mazur osiągnąć mogą wysokość do 1,5 metra w kłębie oraz długość ciała do 2,5 metra. Duży jeleń waży nawet ponad 400 kilogramów, chociaż w Polsce jest to najczęściej nie więcej niż 200 kilogramów.
Rozbudowane poroże jelenia to wieniec. W połowie zimy jest ono zrzucane, natomiast odrasta wczesną wiosną. W przypadku ekotypu jelenia mazurskiego największą rozpiętość ma poroże u osobników 11-12 letnich. Jelenie z Karpat i Mazur mają też wyraźnie cięższe wieńce, ważące nawet 12 kilogramów.
Jeleń jest zwierzęciem dziennym, ale na skutek zmian w jego naturalnej sferze występowania, coraz bardziej przekształca się w zwierzę nocne, rozpoczynając żerowanie już po zmierzchu. Pożywienie jeleni to pędy, kora, liście, owoce, trawy, zboża, zioła, a także rośliny uprawne, na przykład ziemniaki.
Występowanie
Jeleń licznie występuje w Europie (w Skandynawii, w Europie Środkowej i Południowej), Azji (od Morza Czarnego do Morza Japońskiego) i północnej Afryce. W Polsce występuje we wszystkich większych kompleksach leśnych. Najbardziej lubi nizinne i górskie lasy liściaste oraz mieszane, rzadko spotyka się go w bardzo gęstych kompleksach.
Ciekawostki
Byk (samiec jelenia), u którego nie doszło do wykształcenia poroża, zwany jest mnichem. Samica jelenia to łania. Jeleń śpi tylko do 100 minut w ciągu doby. Stado jeleni nazywa się chmarą. Jej przewodniczką jest łania – licówka. Obejmuje ją ochrona – w trakcie polowania nie można do niej strzelać.
