Zając szarak jest gatunkiem ssaka z rodziny zającowatych. Jego łacińska nazwa to Lepus europaeus.
Charakterystyka
Zające szaraki mają długość mieszczącą się w przedziale 35-75 centymetrów, natomiast wysokość do około 30 centymetrów. Jego waga to 3-6 kilogramów. Zając szarak ma uszy dłuższe od głowy. Jego futro zwane turzycą ma kolor szarobrązowy, zimą staje się ono jaśniejsze, aby jak najbardziej upodobnić go do podłoża.
Zając szarak żywi się naziemnymi częściami roślin. Jesienią uzupełnia dietę korzonkami, natomiast zimą obgryza gałązki krzewów. Zające szarki nie kopią norek, śpią w niewielkich kotlinkach.
Ciąża u samicy szaraka trwa 1,5 miesiąca. Po tym czasie rodzi się od 2 do 5 młodych. W roku możliwe są nawet 3 mioty.
Występowanie
Zając szarak jest bardziej powszechny niż bielak. Występuje w Europie, Eurazji, Ameryce Północnej i Południowej oraz w Australii. Preferuje otwarte obszary rolnicze i łąki, unika terenów bagiennych.
Ciekawostki
Zające szaraki mają słaby wzrok, natomiast doskonale rozpoznają ruch. Dobrze pływają i często ratują się ucieczką do wody. Zając szarak to gatunek łowny, okres ochronny na niego trwa od 31 grudnia do 1 listopada. Jego największy naturalny wróg to lis.
